ATOPOWE ZAPALENIE SKÓRY nazywane również wypryskiem atopowym, to przewlekłe zapalenie skóry charakteryzujące się:
- – silnym świądem,
- – typową lokalizacja zmian,
- – występowaniem grudek i zmian wypryskowych rumieniowo-łuszczących,
- – nawrotami.
Pierwsze objawy pojawiają się najczęściej w wieku dziecięcym przed 5 rokiem życia.
Istnieją dwie hipotezy tłumaczące rolę alergii w powstawaniu zmian skórnych. Pierwsza mówi o uszkodzeniu skóry w wyniku stanu zapalnego w odpowiedzi na alergeny. Druga, oparta o badania genetyczne, o pierwotnym dziedzicznym defekcie bariery skóry – nadmiernej suchości i przepuszczalności dla alergenów co z kolei prowadzi do miejscowego stanu zapalnego i objawów AZS.
Najczęściej na podatność genetyczną nakłada się środowiskowe narażenie na czynniki zaostrzające:
- – alergeny: pokarmowe i wziewne,
- – infekcje bakteryjne, grzybicze i wirusowe zarówno miejscowe np. opryszczka, jak i uogólnione np. zapalenie gardła,
- – czynniki drażniące nieswoiste: spocenie, stres, drapiące, wełniane ubranie.
Mechanizm powstawania zmian może być związany z nadmierną produkcja przeciwciał IgE przeciwko alergenom tzn. IgE-zależny lub niezależny od IgE (częściej u niemowląt i małych dzieci). Tym samym tyko u części chorujących możemy potwierdzić udział konkretnego alergenu i go wyeliminować.
Podstawą leczenia jest odpowiednia pielęgnacja skóry i unikanie czynników zaostrzających.
Choroba ma przebieg wieloletni, zmienny w czasie. Nawet po wielu latach względnej poprawy może nastąpić pogorszenie stanu skóry.
AZS zwiększa ryzyko kontaktowego zapalenia skóry, często związanego z zawodowym narażeniem na czynniki alergiczne, dlatego ważny jest wybór odpowiedniego zawodu.
